Hindi pabor si Labor Secretary Silvestre Bello III sa ilang panawagan na paggamit ng trust fund na pinamamahalaan ng Overseas Workers Welfare Administration upang magbigay ng tulong sa mga nawalan ng trabaho at napauwing Pilipinong migranteng manggagawa.

“Nakapagbibigay sila sa atin ng $30 bilyong dolyar kada taon. Nakakatulong sa ekonomiya natin. Kaya naman, kahit ngayon lamang ay ibalik natin ito sa kanila, ‘wag nating galawin yung pera nila,” wika ni Bello.

Humihingi ang OWWA ng P5 bilyon pisong supplemental budget mula sa kongreso upang mapalawig ang kanilang pondo dahil sa banta ng bankruptcy kung magpapatuloy sa paggastos para sa pagkain, accommodation at transportasyon ng mga napauwing manggagawa hanggang taong 2021.

Sa isinagawang Senate hearing noong nakaraang linggo, sinabi ni OWWA chief Hans Leo Cacdac na ang pondo ng ahensya na P18.79 bilyon ay inaasahang babagsak sa P10 bilyong hanggang matapos ang taon hanggang sa bumaba ito ng P1 bilyon hanggang matapos ang 2021 kung patuloy na magkakaroon ng mga OFW na mawawalan ng trabaho at mapapauwi.

Batay sa tala, gumastos na ang OWWA ng P800 milyon para sa repatriation, accommodation at tulong pinansyal para sa mga umuwing OFW na apektado ng Covid 19,  ayon kay Cacdac.

Sinabi pa ni Bello na ang pondo ng OWWA ay dapat na ginagastos para sa pangangailangan ng mga miyembro tulad ng livelihood o kung balakin nilang magtayo ng sariling negosyo at para sa edukasyon ng kanilang mga anak.

“Dapat gobyerno ang magbigay ng pera para matiyak natin na lahat ng kailangan ng ating mga OFW ay matugunan natin… Bakit naman, for the first time na hihingi naman sila ng tulong, nangangailangan sila ng tulong, bakit naman kailangan nating galawin yung pondo nila?… ‘Wag natin gamitin ang pera na ‘yan sa panahong ito,” ayon sa kalihim.

“Ang gobyerno ay dapat na gumawa ng pamamaraan upang matiyak ang karagdagang pondo upang matulungan ang ating mga OFW,” dagdag pa niya.

Sinabi rin niya na, “Huwag nating hayaan na maramdaman ng OFW na tinitipid sila sa kabila ng napakalaki nilang naitulong sa ekonomiya natin in the good and in the best of times.”

Ayon kay Bello, tinatayang nasa 90,000 OFW ang stranded sa ibang bansa, naghihintay ng repatriation, habang ang nasa 63,000 ay napauwi na sa bansa. (Bishop Jesus “Jemba” M. Basco)

Si Congressman Jesus “Bong” C. Suntay ay ang Congressman ng District 4 ng Quezon City at Chairman ng Committee on Human Rights sa House of Representatives.

‘NO’ ang boto nya sa Anti-Terrorism Bill.

Kung ang Chairman mismo ng Human Rights Committee sa Kongreso ay ni-reject ang Bill na ito, ano ang ibig sabihin? May balita rin sa isang dyaryo na si Congressman Ruffy Biazon ng Muntinlupa, anak ng isang heneral, at original author ng terror bill ay umatras din at binawi ang suporta sa bill.

Ano ang kinatatakot ng tao at ang matinding tinututulan laban sa terror bill na ito–‘warrantless arrest, detention for up to 24 hours without a warrant, to be placed under surveillance for 60 to 90 days’.

Sino ang hindi matatakot. Lalo na dahil sa panahon ng quarantine na limitado ang galaw ng tao, at ang daming naging kaso ng violation ng human rights at violation ng mga batas at ordinansa na ilan sa mga lumabag ay mismong mga tao sa gobyerno at mga awtoridad – at ang terror bill ay magbigay ng sandata at kapangyarihan pa sa mga taong ito laban sa simpleng mamamayan.

Ang sabi ng iba – bakit tayo matatakot sa anti-terrorism bill kung hindi naman tayo terorista?

Ang tanong – sino ang magde-determina kung isa kang ‘terorista”?  Kung halimbawa nagreklamo ka dahil hindi ka nakatanggap ng ayuda galing sa iyong barangay captain at dahil na-offend si Kapitan sa reklamo mo at binansagan kang terorista. Huhulihin ka agad. Walang warrant of arrest at pwede ka ikulong ng 24 araw. Wala pa nga ang batas may mga nangyayari nang ganito!

At ano ang kinalaman nito sa sektor ng Transportasyon! Malaki at marami!

Tandaan na dahil ang transport sector ay kinabibilangan ng mahihirap nating mga kababayan na nagbibigay serbisyo sa mahihirap din nating mga mananakay, sila ang maraming hinaing at kahilingan sa gobyerno. At marami sa kanila ay mga matatapang na ‘aktibista’.

At ang batas na ito ay kinatatakutan dahil ang mga aktibista ay binabansagang terorista!

Kung may nag-violate ng quarantine regulation, kulong. Kung may mga pinaghihinalaang susuway sa utos ng awtoridad, kulong, at pwedeng bansagang terorista.  Mas malala pa ito sa – “nanlaban kasi”.

Hindi ko inasahan ang botong ito ni Cong. Bong pero nagpapasalamat ako at humahanga sa kanyang paninindigan.

Abangan ang mga susunod na mga mangyayari. Maging mapagbantay tayo. Mag-isip.  Hindi terorismo ang kalaban natin ngayon, kundi ang COVID-19!  Huwag na sana madagdagan pa ang paghihirap at takot ng ating mga kababayan.

Protektahan natin ang mga taong walang kakayahang protektahan ang sarili. Yan ang pagiging makabayan. Hindi ang terror bill na ito.

NO to ANTI-TERRORISM BILL. (ARIEL ENRILE-INTON)

Dadaan pa sa mahabang proseso ang panukala ni presidential son at Davao City Rep. Paolo Duterte na baguhin ang pangalan ng Ninoy Aquino International Airport (NAIA).

Una nang naghain ng panukala sa Kamara ang eldest son ng Pangulong Duterte, kasama sina Rep. Lord Allan Jay Velasco (Marinduque) at Rep. Eric Go Yap (ACT-CIS) ng House Bill 7031 na naglalayong palitan ang pangalan ng NAIA sa PPP o ang Paliparang Pandaigdig ng Pilipinas.

Tulad ng ibang proseso, ang proposed bill ay ikakalendaryo pa sa first reading at sasailalim sa pagdinig ng House committee on transportation para sa masusing deliberasyon.

Liban nito, kailangan din ang counterpart bill sa Senado.

Nakapaloob sa paliwanag ng presidential son na ang pagbabago sa pangalan ay mas kumakatawan sa bansa bilang pangunahing international gateway.

Ito rin daw ay magiging repleksiyon ng legacy ng mga Pilipino na walang kulay politika o kaya political agenda.

Kung ipapaalala ang Ninoy Aquino International Airport ang dating pangalan ay Manila International Airport.

Binago ito sa ilalim ng administrasyon ni dating Pangulong Corazon Aquino batay sa Republic Act 6639 na pinagtibay noong Dec. 10, 1987.

Ang pangalan ay pagkilala rin sa pagbuwis ng buhay ni dating Sen. Ninoy Aquino na pinatay sa kanyang paglapag sa paliparan noong August 21, 1983.