Ang Diyaryong Pinagkakatiwalaan
SINIMULAN na ni Pinoy Olympian boxer Carlo Paalam ang kaniyang training.
Sa mga larawan na ibinahagi nito sa social media ay makikitang nagsagawa ito ng cardio exercise sa sinilngang bayan nitong Cagayan de Oro City.
May caption pa ito na tapos na ang kaniyang bakasyon at balik na ulit ito sa business.
Hindi naman malinaw kung lalahok ito sa 2021 Southeast Asian Games na gaganapin sa Vietnam sa darating na buwan ng Mayo.
Magugunitang nagwagi si Paalam ng silver medal sa Tokyo Olympics.
NAGSIMULANG mangamba si Angela nang makitang tumataas ang tubig sa labas. Silang dalawa lang ni Bela sa bahay dahil nakauwi na sa sarili niyang bahay si Lola Corazon hatid ni Mang Delfin.
Tinawagan niya si Bernard.
“Hello, sweetheart, mas mabuti pa siguro kung umuwi ka na lang bago pa lumaki ang baha.”
“Baha? Hindi naman binabaha sa lugar natin ah!”
“Ngayon lang nga nangyari ito sa tinagal tagal natin dito sa Villa Luna Subdivision. Kaya natatakot ako.”
“Don’t worry sweetheart, baka naman maliit lang ang baha. Stay calm okay.”
Hindi pa rin mapakali si Angela. Inumpisahan niyang iimpake ang ilang mahahalagang gamit at mga dokumento. Gusto niyang maging handa sa anumang pwedeng mangyari. Panay ang silip niya sa bintana at minomonitor kung tumataas ba o bumababa na ba ang baha. Hindi tumitigil ang pagbuhos ng malakas na ulan kaya sa tingin niya ay lalo pang lumalaki ang tubig sa labas.
“Mom, what’s going on outside?”
“There’s a flood Bela. But don’t worry, mom is here. Pauwi na rin si daddy mo.”
Napansin ni Angela na nagiging mabilis ang pagtaas ng tubig. Kaya’t muli niyang tinawagan si Bernard.
“Angela, huwag kang magpanic, sige uuwi na’ko, I’ll be there asap okay?”
“Mag-iingat ka Bernard. Please umuwi kang ligtas.”
“Of course. Doon na muna kayo magstay ni Bela sa itaas.”
“Bernard, ano kaya kung umalis na kami rito?”
“Hindi naman siguro lalaki ng sobra ang baha. Magstay na lang kayo diyan. Mas delikado sa labas.”
“O-Okay…”
Ilang sandali pa ang lumipas at patuloy pa rin ang pagbira ng bagyo. Kaya’t patuloy din ang pagtaas ng tubig sa kanilang lugar. Kung kailan nagmamadaling makauwi ay saka naman inabot ng sobrang traffic si Bernard dahil din sa hindi na magandang kondisyon ng mga daan gawa ng malakas na ulan at hangin.
“Dapat nakinig ako kay Angela. Dapat hindi na lang ako pumasok kanina…” ani Bernard sa sarili.
Naghanap siya ng shortcut na daan pero sa traffic pa rin siya humahantong.
Nilapitan ni Bela ang mommy niyang nasa terrace sa itaas nila at nakatanaw sa labas.
“Mom, bakit po may baha?”
“Nakakalbo na kasi ang mga kabundukan. Wala ng mga punong pumipigil sa pag-agos ng tubig. Kaya nakaabot na rin sa atin ang baha.”
“I’m afraid mom…are we going to drown?”
Napatingin si Angela kay Bela dahil sa sinabi nito.
“Of course not sweety!” sabay yakap niya sa anak.
“Be brave. Nandito si mommy sa tabi mo at si daddy parating na rin.”
Subalit…
“Teka, anong sinasabi mo na hindi na ako pwedeng makapasok sa Villa Luna?”
“Mataas na po ang baha boss. Delikado na. Kaya mga rescuers na lang ang pinapayagan doon.” Anang pulis sa checkpoint.
“No! Hindi pwede. Walang kasama ang mag-ina ko, kailangan nila ko!”
“Kaya nga po pinapasok ang mga rescuers boss, para maisalba ang mga tao sa loob. Huwag na pong matigas ang ulo nyo para hindi na madagdagan pa ang problema!”
Hindi makapaniwala si Bernard. Sapo ang noong bumalik siya sa kotse.
“Hindi pwede ‘to…tatawagan ko si Marcelo, baka matulungan niya ko…”
Pinatay na ang kuryente sa buong subdivision dahil sa patuloy na pagtaas ng tubig doon. Kaya’t ang pangamba ni Angela ay lalong nadagdagan. Panay ang haplos niya sa kanyang tiyan.
“Mommy, bakit wala pa po si daddy?”
“On the way na siya anak. Baka maya-maya lang ay nandito na ‘yon.”
Agad sinagot ni Angela ang cellphone nang tumunog ito.
“Sweetheart, nasaan ka na?”
“Kumusta kayo diyan, anong sitwasyon nyo?”
“Nandito pa rin kami sa itaas. Ikaw?”
“Angela, nasa main gate ako, ayaw na nilang magpapasok sa subdivision. Pero pinapasok na nila ang mga rescuers, kaya’t kung may mapapadaan diyan, sumama na kayo ni Bela, naiintindihan mo ba?”
“I-Ibig sabihin, gano’n na kalala ang sitwasyon?”
“I’m sorry Angela, sana pinayagan na kitang makaalis kayo diyan kanina…kasalanan ko…baha na rin dito sa labas, pero mas malalim na raw diyan sa loob. Don’t worry, gagawa pa rin ako ng paraan kung paano ako makakapasok diyan. Tinawagan ko na si Marcelo, sabi niya pupuntahan niya ko rito, baka sakaling makapasok kaming dalawa!”
“No Bernard! Diyan ka na lamang kung saan ka ligtas. Huwag mong sisihin ang sarili mo at huwag kang mag-alala, hindi ko pababayaan si Bela at ang baby natin sa tiyan ko.”
“I know sweetheart. Pero hindi pa rin ako mapapalagay hangga’t hindi ko kayo kasama.”
“Bernard, kapag hindi mo na’ko makontak, just in case na malobat ako or mawala ang signal, huwag kang masyadong mag-aalala, mananatili kaming ligtas.” Pilit pinapatatag ni Angela ang boses kahit pa naiiyak na siya sa takot at kaba.
“Please Angela, hangga’t maaari sikapin mo na huwag mawala ang komunikasyon natin, pakiusap…I love you sweetheart!”
“I love you too…”
Ipinakausap din ni Angela si Bela sa daddy niya. Habang nag-uusap ang mag-ama sa phone ay nag-iisip naman si Angela ng gagawin kung sakaling abutin na sila ng pagtaas ng tubig.
Madilim na ang paligid. Pero wala pang nakikitang mga rescuers si Angela. Hindi natitinag ang malakas na ulan kaya ang pagtaas ng tubig ay hindi rin mapigilan. Tuluyan na itong pumasok sa loob ng bahay nila hanggang sa mapilitan ang mag-inang umakyat na sa rooftop.
“Bela, eto, isuot mo itong salbabida mo. Kahit anong mangyari huwag mo itong tatanggalin sa’yo ha.”
“I’m so afraid mom!”
Niyakap ni Angela ang anak.
“Baby, hangga’t kasama mo si mommy, wala kang dapat ikatakot. Magpray lang tayo, may darating para tulungan tayo na makaalis dito.”
Makalipas pa ang ilang sandali ay hindi na makontak ni Bernard si Angela.
“Shit! No!”
Binalingan ni Bernard ang mga nakabantay na pulis.
“Bakit wala pa ring balita sa mga rescuers sa loob?”
“Kalma lang boss, ginagawa na ho namin ang lahat ng paraan para makontak sila, maghintay na lang po tayo!”
“Maghintay? May pamilya ka ba ro’n sa loob kaya ganyan ka kakalmado?”
“Naiintindihan po namin kayo boss, hindi lang ikaw, tingnan mo sila, lahat sila may pamilya sa loob pero mas pinili nila ang manahimik at manalangin habang naghihintay.”
Ngunit sino nga ba ang makakapigil sa lupit ng kapalaran, kung ang matalim na guhit nito ay nakatakda na?
Mahigpit na magkayakap ang mag-ina sa rooftop.
“Bela anak, I love you so much…” umiiyak na sabi ni Angela.
“I love you too mommy…” umiiyak ding tugon ni Bela.
Ang baha ay sumampa na sa bawat bubungan ng mga kabahayan sa subdivision. Unti-unting nilulunod ang pag-asa ng mga taong naroon.
Habang ang mag-inang Angela at Bela ay takot na hinihintay ang hampas ng malupit na alon ng tadhana ay hindi naman napigilan ni Bernard ang bugso ng kanyang damdamin bilang asawa at bilang ama. Sinuntok niya ang pulis sa kanyang harapan. Naging mitsa iyon ng pagkakagulo sa paligid. Ang ibang kanina pa rin gustong gustong makapasok sa subdivision ay pumanig kay Bernard habang ang iba naman ay umawat.
“MOMMMY!”
“BELAAAA!”
Unti-unting winawasak ng malaking baha kasabay ng malakas na ulan ang pamilya ni Bernard.
(ITUTULOY)
IREREKOMENDA ng Department of Health (DOH) sa Inter-Agency Task Force ang pagpapanatili sa Alert Level 3 sa National Capital Region (NCR) kung patuloy na mas mababa sa 70 porsyento ang healthcare utilization rate ng rehiyon sa pagtatapos ng linggo.
Ito ang kundisyon ni Health Secretary Francisco Duque III sa magiging rekomendasyon niya sa magiging Alert Level ng NCR pagsapit ng Enero 15.ii Nitong Huwebes, nasa 58% pa lamang ang ICU occupancy at nasa 26% ang ventilator utilization.
Nasa 54% ang utilisasyon ng isolation beds at nasa mas mataas na 66% ang utilization rate ng ward beds sa mga pagamutan.
Sinabi naman ni Health Undersecretary Leopoldo Vega na kaya pang pamahalaan ang naturang bilang ng mga kaso sa kabila na nasa higit 200% na umano ang ‘epidemic growth rate’.
Sa nakalipas na 14 na araw, pinakamataas ang kaso na naitatala sa Metro Manila na nasa 131,620 kasunod ang Calabarzon na 43,337 at Region 3, 20,039.
Sa kabila nito, naniniwala siya na pinaka aimportante pa rin ang antas ng ‘healthcare utilization’ na nananatiling nasa border ng low risk at moderate risk sa 60%. (Bishop Jesus “Jemba” M. Basco)
INIHAYAG ng Department of Education (DepEd) na ang mga opisyal ng regional offices (RO) at school division office (SDO) ng kanilang ahensiya ay maaaring magsuspinde ng klase ngayong panahong patuloy na tumataas ang bilang ng mga bagong kaso ng COVID-19.
Sa memorandum ni DepEd Undersecretary for Curriculum and Instruction Diosdado San Antonio, ang mga regional at division offices ay maaari ring magdesisyon kung gaano katagal ang ipapatupad na class suspension.
Gayunpaman, hindi aniya ito dapat na lalampas ng dalawang linggo.
Nagpaalala rin si San Antonio na dapat ding magsagawa ng kaukulang adjustments sa school calendar upang matiyak na ang bilang ng mga araw ng klase sa kasalukuyang school year ay sakop pa rin ng minimum na 220 days.
Ang mga pribadong paaralan naman ay maaaring magpatupad ng kahalintulad na direktiba kung mataas din ang COVID-19 risks sa kani-kanilang paaralan.
Nauna rito, nanawagan ang Alliance of Concerned Teachers (ACT) sa pamahalaan na magpatupad ng 2-linggong health break dahil mahigit 50% ng mga guro sa Metro Manila ay dumaranas ng flu-like symptoms.
Samantala, sa Facebook post ng DepEd Calabarzon inanunsiyo nito ang suspensyon ng klase sa lahat ng grade levels mula January 17 to 29, 2022.
DepEd Calabarzon said that the suspension is “in support to the provisions of DM-CI 2022-009 and OUCI-2020-307 and the region’s initiative for safe operations and well being of stakeholders as contained in the Basic Education Learning Continuity Plan.”
Meanwhile, it also said that the schedule of the midyear break from Jan. 31 to Feb 5, 2022 will still remain. (Daris Jose)
PINATUNAYAN ng athletics association ang kanilang hangaring tuluyan nang plantsahin ang gusot nila kay national pole vaulter Ernest John Obiena.
Opisyal nang nilagdaan ng Philippine Athletics Track and Field Association (PATAFA) ang mediation agreement ng Philippine Sports Commission (PSC) para masolusyunan ang isyu nila kay Obiena.
“On behalf of the Board of Trustees of the Philippine Athletics Track and Field Association (PATAFA) Board of Directors, the PATAFA confirms its participation in the PSC Mediation,” wika ni PATAFA Board Member Datu Yusoph Mama sa sulat niya kay PSC chairman William’ Butch’ Ramirez na may petsang Enero 11.
Ang athletics association ay kakata-wanin nina president Philip Ella Juico, Atty. Aldrin Cabiles at Alfonso Sta. Clara sa mediation table.
Nilalaman din ng sulat ng PATAFA ang pagpapaliban nila ng dalawang linggo sa pag-apruba sa rekomendasyon ng kanilang Investigative Committee para sa pagtatanggal kay Obiena sa national pool.
Sinabi kamakalawa ni Ramirez na ang mediation lamang ang tanging solusyon sa bangayan nina Juico at Obiena na nagsimula sa isang liquidation issue ng pole vaulter para sa coaching fee ni Ukrainian trainer Vitaly Petrov.
“That’s why humility, generosity, respect and forgiveness is extremely important in the midst of mediation,” wika ng PSC chief.
Naniniwala si Ramirez na pipirmahan din ng Southeast Asian Games at Asian meet record-holder ang mediation agreement ngayong linggo.
BINALAAN ng World Health Organization (WHO) ang mga mamamayan na magpaturok na ng COVID-19 vaccine.
Ito ay dahil sa nagigign delikado ang omicron variant ng COVID-19 sa mga hindi pa nababakunahan ng COVID-19.
Sinabi ni WHO chief Tedros Adhanom Ghebreyesus, na nagiging mas mahina ang omicron kaysa sa delta variant subalit napakadelikado ito sa mga mamamayan hindi pa natuturukan ng COVID-19 vaccines.
Hindi aniya dapat payagan na mamayagpag ang virus lalo na sa taong hindi nababakunahan.
Aabot pa lamang sa 90 mga bansa ang hindi na nakakapag-abot ng 40 percent ng kanilang populasyon ang naturukan kungsaan 36 sa kanila ang nagkukulang ng 10 porsyento para maabot ang target.
MALAPIT nang pumalo sa P13 bilyong piso ang pinsala sa agriculture sector dahil sa naging pananalasa ng bagong Odette.
Ayon sa pinakabagong tally na ipinalabas ng Department of Agriculture (DA), ang “damage and losses” dahil sa kalamidad ay P12.7 bilyon “as of January 12, 2022.”
Labis na naapektuhan ng bagyo ang 396,585 magsasaka at mangingisda na mayroong volume of production loss na 267,809 metric tons (MT) at 443,419 ektarya ng agricultural areas sa CALABARZON, Mimaropa, Bicol, Western Visayas, Central Visayas, Eastern Visayas, Zamboanga Peninsula, Northern Mindanao, Davao, SOCCSKSARGEN, at Caraga.
Winalis din ng bagyong Odette ang mga pangunahing produkto kabilang na ang bigas, mais, high value crops, niyog, tubo (sugarcane), abaca, livestock, at palaisdaan.
“Damage has also been incurred in agricultural infrastructures, machineries and equipment, ” ayon sa DA.
“These values are subject to validation. Additional damage and losses are expected in areas affected by Odette,” anito pa rin.
Naglaan naman ang DA ng P2.9 bilyong halaga ng readily-available assistance na ibibigay sa mga magsasaka at mangingisda na naapektuhan ng kalamidad gaya ng mga sumusunod:
*P1 bilyong halaga ng Quick Response Fund (QRF) para sa rehabilitasyon ng mga apektadong lugar;
*P828 milyon sa Philippine Crop Insurance Corporation (PCIC) bilang bayad-danyos sa mga apektadong magsasaka;
*P500 milyon sa ilalim ng Survival and Recovery (SURE) Assistance Program of the Agricultural Credit Policy Council (ACPC) para sa 20,000 magsasaka at mangingisda na may P25,000 kada isa;
*P314 milyong halaga ng rice seeds, P129 milyong halaga ng corn seeds, at P57 milyong halaga ng assorted vegetables;
*P47 milyong halaga ng tulong para sa apektadong mangingisda mula Bureau of Fisheries and Aquatic Resources (BFAR);
*P6.6 milyong halaga ng animal stocks, drugs at biologics para sa livestock at poultry;
*15,000 coconut seed nuts at available funds mula sa Philippine Coconut Authority (PCA)
Sinabi ng DA, ang Regional Field Offices (RFOs) nito ay nagsasagawa na ng assessment ng “damage and losses” sa agri-fisheries sector.
“The DA continuously coordinates with concerned national government agencies, local government units and other disaster risk reduction and management-related offices for the impact of Odette, as well as available resources for interventions and assistance,” anito. (Bishop Jesus “Jemba” M. Basco)
HINDI puwedeng mag-anunsyo ang Department of Education (DepEd) ng nationwide “academic break” sa kabila ng mataas na bilang ng mga mag-aaral at guro na mayroong flu-like symptoms o nagpositibo sa Covid-19.
Ito’y matapos na manawagan ang isang grupo ng mga guro sa pamahalaan na magdeklara ng two-week “health break” sa mga eskuwelahan na nasa ilalim ng Alert Level 3 gaya ng National Capital Region kung saan ay 55.1% ng 7,448 public school teachers ay may sakit, ayon sa survey.
Sa isang online media forum, tinukoy ni DepEd Undersecretary Diosdado San Antonio na ang Covid-19 situation ay iba-iba sa bawat parte ng bansa kaya’t hindi maaaring magdeklara ng nationwide “academic break” ang DepEd.
“Kung ano iyong sitwasyon sa Covid-19 ay dapat may angkop na aksiyon ang ating mga principal, mga school superintendent,” anito.
Idinagdag pa nito na ang payo ng Department of Health ay kailagan kapag nagdeklara ng “academic break” dahil sa health concerns.
Bilang konsiderasyon sa situwasyon ng mga mag-aaral lalo na sa mga pampubikong paaralan, sinabi ni San Antonio na maaari lamang magpatupad ng “academic ease” policy kung saan ang mga requirements ay maaaring isumite pagkatapos o may certain learning module activities ang maaaring ikunsiderang opsyonal.
Ang mga public schools na nais na mag-“take a break”ay kailangan na mag-adjust para ma- meet ang bilang ng mga school days para sa academic year.
May ilang higher education institutions at private schools ang nagsuspinde ng kanilang klase para sa loob ng dalawang linggo simula Enero 10 dahil karamihan sa kanilang mga estudyante at mga guro ay nakararanas ng flu-like symptoms. (Daris Jose)
Sakto lang ang pagkakahila ni Cecilia kay Bernard palayo sa kotse nang sumabog ito. Parang nanlambot ang mga tuhod ng dalaga. Napasalampak siya sa sementadong kalsada. Tinitigan niya ang nasusunog na kotse. Kung nasaan ang driver ng truck ay hindi niya alam. Makalipas lang ang ilang saglit ay may dumaang tricycle. Pinara niya iyon para madala sa ospital ang lalaki.
Nagsimula nang magdatingan ang mga tao at inusyoso ang banggaan.
Panay tingin ni Angela sa orasan. Gayundin si Lola Corazon. Pareho na silang nag-aalala dahil hindi nila makontak si Bernard.
Sa isip ng matanda, kung bahagi pa ito ng sorpresa ng kanyang apo, bakit kailangang paabutin pa ng hatinggabi? Pati siya ay kabado na at matatapos na rin ang kaarawan ni Angela.
Napilitan na si Lola Corazon na ipa-cancel ang mga kinausap nila para sa sorpresa kay Angela.
“Lola, tinawagan ko na ang mga kasamahan niya sa trabaho, 6pm pa raw po nag-out si Bernard!”
“Ano kaya ang nangyari sa batang ‘yon…idial mo ulit ang number niya baka makontak mo na siya!”
Maya-maya ay tumunog ang cellphone ni Angela. Si SPO2 Marcelo ang nasa kabilang linya.
“Angela, nasa ospital si Bernard. Nabangga ang kotse niya. Dadaanan na lang kita dyan. On the way na’ko.”
Hindi nakaimik si Angela. Bakas ang pangamba sa mukha niya nang mapatingin kay Lola Corazon.
“Lola, naaksidente si Bernard!” napahawak siya sa tiyan pagkasabi niyon.
“Angela!”
Napaangat ang likod ni Cecilia mula sa pagkakasandal sa pader sa lobby ng ospital nang matanaw si Angela na papalapit. Nagkubli siya.
Sa information desk dumiretso sina Angela at Marcelo.
Nanatili lang nakatingin si Cecilia mula sa pinagkukublihan.
Mula sa information desk ay nalaman ni Angela na isang nagngangalang Cecilia ang nagdala kay Bernard sa ospital. Wala siyang ibang nakilalang Cecilia kundi ang babaeng pumasok sa bahay nila. Pero mas importante sa kanya ngayon na ma-tsek ang kalagayan ni Bernard.
Bago pumasok sa room ni Bernard ay nakausap na ni Angela ang doktor. Sinabi nito na stable na ang mga vital signs ni Bernard. Kailangan na lang hintayin na magkamalay ito. Kahit papa’no ay nakahinga ng maluwag si Angela.
Naupo siya sa tabi ng asawa. Kinausap niya ito kahit hindi niya alam kung naririnig ba siya.
“Bernard…bago ako umalis sa bahay kanina, sinabi sa akin ni lola ang sorpresa. Na-cancel na lahat ‘yon pero ayos lang. Mas mahalaga ka sa akin. Ikaw at ang mga anak natin…kaya sana gumising ka na…”
Sa salaming bintana ng silid ay nakasilip si Cecilia. Kitang kita niya sa mga mata ni Angela ang lungkot. Hindi niya alam kung bakit naaapektuhan siya sa nakikita niyang damdamin nito.
Hindi na siya nagpakita kay Angela. Umuwi siyang bitbit ang bigat sa dibdib dahil sa nangyari.
“Cecilia, saan ka na naman ba nagsuot na bata ka?” tanong ni Madam Lucia.
“May hinatid lang po ako sa ospital lola…”
“Sino naman ‘yon at anong nangyari?”
“Lola, Lucia po ang pangalan mo hindi Marites. Papahinga na po ako.” Sabay talikod na nito sa matanda.
“Aba’y bakit, may sinabi ba akong Marites ang pangalan ko? Sino ba ‘yung Marites na ‘yon?”
Hindi na siya sinagot ng kanyang apo.
Habang nakahiga ay iniisip ni Cecilia ang mga pangyayari. Bakit ba dalawang beses nang pinagkrus ng tadhana ang landas niya sa mag-asawang iyon? Ayaw niyang magkaroon ng koneksyon sa kanila. Kaya sa susunod na magkrus ulit ang landas nila sa kahit na anong paraan pa ay iiwas na talaga siya.
Unti-unting nagmulat ang nanlalabong paningin ni Bernard. Dumako ang paningin niya kay Angela na nakayukyok sa gilid niya at nahihimbing.
“S-Sweetheart?”
Agad na nagising si Angela. Tuwang tuwa itong makitang nakamulat na si Bernard. Agad siyang tumawag ng nurse.
“Sweetheart, anong pakiramdam mo?”
“I’m fine…”
Hindi mapigilan ni Angela ang bugso ng damdamin. Mahigpit niyang niyakap ang asawa.
“Thank you Lord, ibinalik mo rin siya agad sa akin!”
Matapos i-tsek ng doktor ay muling nag-usap ang mag-asawa. Katakot takot na hingi ng sorry si Bernard kay Angela dahil sa naudlot niyang sorpresa para rito. Kahit nakauwi na sila ay panay pa rin ang sorry nito. Natatawa na lang si Angela dahil mas concern pa ito sa sorpresa na ‘yon kaysa sa naging aksidente nito.
Naisip ni Bernard ang mga kuwintas mula kay Madam Lucia. Naalala niyang itinago niya ito sa sarili niyang drawer sa room nila ni Angela.
“Tama…maganda naman ang kuwintas na ‘to. Ito na lang ang ipambabawi ko sa kanya. Perfect gift for my perfect wife…” sa isip ni Bernard habang tinititigan ang kuwintas.
Bilang pagwewelcome kay Bernard sa pagbabalik sa kanilang bahay at late celebration na rin ng birthday ni Angela, nagluto si Lola Corazon ng mga paborito nilang putahe. Hindi naman hinayaan ni Angela ang matanda na mag-isa sa kusina. Sinamahan niya ito sa pagpe-prepare ng mga pagkain.
Simpleng salu-salo, ngunit napakasaya nila nung araw na iyon. Matapos kumain ay inaya ni Bernard si Angela sa kanilang munting hardin.
“Anong gagawin natin dito sweetheart?”
“May ibibigay lang ako sa’yo, pero bago ‘yon, gusto ko munang sabihin na kahit hindi ko ito binili, punumpuno ito ng pagmamahal ko at ang mababasa mong nakasulat dito ay siya ring nakaukit sa puso ko.”
Matamis ang naging ngiti ni Angela sa sinabi ni Bernard.
“Hindi ka pa rin nagbabago Bernard, ikaw pa rin ang pinaka-sweet na lalaking nakilala ko. Kaya hindi rin magbabago ang pagmamahal ko sa’yo, kahit na ano pa ang pagdaanan natin.”
Matamis rin ang ngiting naging tugon ni Bernard. Pinatalikod niya si Angela at saka isinuot dito ang kuwintas.
Nagulat si Angela.
“Sweetheart, basahin mo na ang nasa pendant…” ani Bernard.
“No other love…” pagkabasa niyon ay niyakap ni Angela ang asawa sa labis na tuwa.
“Wait, look oh!” ipinakita rin ni Bernard ang suot niyang kuwintas na kapareha ng kay Angela.
“Couple pala ang kuwintas natin!”
“Yes, may sunog nga lang itong nasa akin. Hindi ko alam ang pinagdaanan ng mga kuwintas na ito, pero sabi ng lola ni Cecilia, nababalot daw ito ng mahika ng pag-ibig. By the way, ito nga pala ang ibinigay niyang kapalit ng kalayaan ni Cecilia.”
“WHAT?”
“O, teka, ‘wag kang magalit. Ayaw kong tanggapin ito pero nakiusap siya dahil laan daw ito sa akin at sa babaeng pinakamamahal ko. Hindi ko na naman talaga itutuloy ang kaso no’n dahil naawa ako sa lola ni Cecilia, pero pinilit talaga niya kong tanggapin ito.”
“Okay. Naniniwala naman ako sa’yo sweetheart. Speaking of Cecilia, hindi ba kinumpirma na ni Marcelo na siya nga ang naghatid sa’yo sa ospital, iniligtas ka niya, kaya sana pagbigyan mo na akong mapuntahan siya at mapasalamatan.”
“Sinabi ko na kay Marcelo na hanapin ang address ni Cecilia kaya hintayin na lang natin ang tawag niya.”
“Salamat sweetheart. Salamat din dito sa kuwintas. Gusto ko ring makilala ang kanyang lola.”
Isang masuyong halik sa naghihintay na mga labi ni Angela ang iginawad ni Bernard. Tila kinikilig ang mga paruparong lumipad sa kanilang paligid at saka nagsidapo sa nagagandahang mga bulaklak na nakapalibot sa kanila.
Hindi naman nagtagal at natunton na nila ang bahay ni Madam Lucia na siya ring tinitirhan ni Cecilia. Pero hindi sila nilabas nito.
“Sir, ma’am, pasensya na, masama lang siguro ang pakiramdam ng aking apo kaya ayaw niyang lumabas ng kuwarto.”
“Sige po lola. Ahm, pakibigay na lang po itong munti naming pasasalamat sa kanya dahil sa pagliligtas niya kay Bernard.”
“Naku, ang totoo hindi naman namin kailangan ang materyal na pasasalamat o pagkain man, sapat na ang salitang salamat.”
“Alam po namin ‘yon lola, pero tanggapin nyo na rin ho ito, tulad ng ginawa kong pagtanggap sa mga kuwintas na ibinigay mo.” Paalala ni Bernard kaya napilitan na rin si Madam Lucia na tanggapin ang isang basket ng groceries na ibinibigay ng mag-asawa.
Lingid sa kanila ay nakasilip lang sa pintuan ng silid niya si Cecilia at matamang nakikinig sa usapan nila. Nang makaalis ang mga ito ay saka siya lumabas at sinipat ang mga groceries.
“Cecilia, nalulungkot ako na hindi mawari para sa kanila.”
“Bakit naman lola?”
“Ewan ko ba, basta iba ang pakiramdam ko, parang may magaganap na hindi kanais nais na susubok sa kanilang pagmamahalan.”
Natigilan si Cecilia sa sinabi ng lola niya.
Makalipas lang ang ilang araw na pamamahinga sa bahay ay pinilit na agad ni Bernard na makabalik sa trabaho kahit pa may bagyo.
Nagsimula namang mangamba si Angela nang mapasilip sa bintana at nakitang tumataas ang tubig sa labas.
(ITUTULOY)
Simula sa susunod na linggo, ang mga pasaherong walang bakuna ay hindi na papayagan na sumakay sa mga pampublikong transportasyon habang ang Department of Transportation (DOTr) ay magpapatupad ng “no vaccine, no ride” na polisia sa National Capital Region (NCR).
Nilagdaan ni DOTr Secretary Arthur Tugade noong nakarang Martes ang isang Department Order No. 2022-001 na naglalayon na limitahan ang access sa mga pampublikong transportasyon habang ang NCR ay nasa Alert Level 3.
“The order, which is in line with President Duterte’s directive to restrict the movement of unvaccinated people in the National Capital Region, applies to all domestic travel to, from and within the NCR via public transportation by land, rail, sea and air,” wika ni Tugade.
Kasama rin ang mga taong nakatira sa labas ng NCR subalit nagtratrabaho or naglalakbay sa labas ng rehiyon.
“All concerned attached agencies and sectoral offices of DOTr are directed to ensure that operators of public transportation shall allow access or issue tickets only to fully vaccinated persons as evidenced by physical or digital copies of an LGU-issued vaccine card, or any IATF-prescribed document, with a valid government issued ID with picture and address,” dagdag ni Tugade.
Nakalagay sa DO na ang taong matatawag na fully vaccinated ay yoon dalawang linggo ng nakalipas ng sila ay nababakunahan matapos ang ikalawang bakuna ng kanilang two-dosed vaccination series tulad ng Pfizer o Moderna na bakuna, o di kaya ay pagkatapos ng dalawang linggo matapos silang maturukan ng single-dose ng Johnson & Johnson.
Ang mga exempted naman sa DO ay yoon mga taong may mga medical conditions na pinagbabawalan na bakunahan laban sa COVID-19 subalit kailangan magpakita sila ng duly-signed na medical certificate mula sa kanilang doctor na may nakalagay ng kanilang pangalan at contact details.
Puwede rin lumabas ng kanilang tahanan ang mga walang bakuna kung sila ay bibili ng mga eseential goods at services tulad ng pagkain, tubig, gamot, medical devices, public utilities, energy, work at medical at dental na pangangailan subalit dapat may ipakitang barangay health pass o di kaya ay patunay na kailangan nilang maglakbay at umalis ng bahay.
“Any violation would be penalized in accordance with the respective charters, authority, rules and regulations of the concerned attached agencies and sectoral offices. The ones we will penalize are the drivers and operators who accept unvaccinated passengers, or those without vaccination cards. So, in a way the burden to enforce the DO is on the operators and the drivers. They should not let in or accept passengers if they know that they don’t have vaccination cards. They need to check,” saad ni Tugade.
Subalit ang mga pasahero na mahuhuli ay hindi bibigyan ng penalties. Kapag nahuli sila ay hindi papayagan na sumakay sa mga pampublikong transportasyon kung kaya’t sila ay mahihirapan.
Huming naman ng tulong ang DOTr sa Philippine National Police (PNP) para sa pagpapatupad ng nasabing polisia kasama ang Land Transportation Franchising and Regulatory Board (LTFRB), Land Transportation Office (LTO), at Inter-Agency Council for Traffic at ang Highway Patrol Group (PNP-HPG).
Samantala, umalma ang activist group na Bagong Alyansang Makabayan (Bayan) at sinabing ang polisia ay “patently illegal and absurd” habang may 48 na porsiento pa ng populasyon ang wala pang bakuna.
Kasama rin si presidential candidate at Senator Manny Pacquia sa hindi ayon sa pagpapatupad ng nasabing polisia kung saan niya sinabi na dapat munang unahin ng pamahalaan na may sapat na supply ng bakuna sa lahat ng tao. Ganon din ang pananaw ni presidential aspirant at Senator Panfilo Lacson. LASACMAR